তেওঁ সুৰাৰ বাবে তেজ বিক্ৰী কৰিছিল, আত্মহত্যাৰ চেষ্টা কৰিছিল — এতিয়া তেওঁৰ গুৱাহাটীৰ খাদ্য বিপনীয়ে ১০ লাখ লোকক খাদ্য যোগান ধৰিছে আৰু ২২টা পৰিয়ালক পোহপাল দিছে

কিছুমান কাহিনী বাতৰিৰ শিৰোনাম ম্লান হৈ যোৱাৰ বহু পিছতো মনত ৰৈ যায়। ছানী বৰুৱাৰ কাহিনী তাৰে এটা।

গুৱাহাটীৰ আখল ঘৰ ৰেষ্টুৰেণ্টৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বৰুৱাই নিচা, আৰ্থিক কষ্ট আৰু হতাশাৰ পৰা এটা সফল খাদ্য বিপনী গঢ়ি তোলালৈকে এক কঠিন যাত্ৰা অতিক্ৰম কৰিছে, যিয়ে এতিয়া ১০ লাখতকৈ অধিক প্লেট পৰিৱেশন কৰিছে।

সুৰাৰ সৈতে তেওঁৰ যুঁজ আৰম্ভ হৈছিল যেতিয়া তেওঁ ৭ম শ্ৰেণীত আছিল। মাজে-সময়ে কৰা মদ্যপানে সোনকালেই গুৰুতৰ নিচালৈ ৰূপান্তৰিত হয়। ৯ম শ্ৰেণী মানলৈ তেওঁ নিয়মীয়াকৈ আৰু অত্যধিক মদ্যপান কৰিবলৈ লয়। যেতিয়া তেওঁৰ দেউতাকে পকেটমানি দিয়া বন্ধ কৰি দিলে, বৰুৱাই নিজৰ নিচাৰ বাবে ধন যোগাৰ কৰিবলৈ নিজৰ তেজ বিক্ৰী কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।

যেতিয়া তেওঁ ৰেষ্টুৰেণ্ট আৰম্ভ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয় তেতিয়া তেওঁৰ জীৱনে আন এক কঠিন মোৰ লয়। ২০১১-১২ চনত তেওঁৰ পৰিয়ালে আখল ঘৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰাত সহায় কৰিবলৈ ৫০,০০০ টকা বিনিয়োগ কৰে। কিন্তু ব্যৱসায়টোৱে সংগ্ৰাম কৰে, আৰু ক্ৰমবৰ্ধমান লোকচানৰ বাবে অৱশেষত ২০১৩-১৪ চনত ৰেষ্টুৰেণ্টখন বন্ধ কৰিবলগীয়া হয়।

এই বিফলতা আছিল হৃদয়বিদাৰক। ইতিমধ্যে মদ্যপানৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি থকা বৰুৱা গভীৰ হতাশাত ভুগিবলৈ ধৰে। এটা সময়ত তেওঁ নিজৰ জীৱন শেষ কৰিবলৈও চেষ্টা কৰে।

কিন্তু সেই মুহূৰ্তটোৱেই এক টাৰ্ণিং পইণ্ট হৈ পৰে।

জীৱনত আন এক সুযোগ পাই বৰুৱাই নিজকে আৰু নিজৰ ব্যৱসায়ক পুনৰ গঢ়ি তোলাৰ সিদ্ধান্ত লয়। তেওঁ নতুন সংকল্পৰে আখল ঘৰলৈ ঘূৰি আহে, লাহে লাহে টিন আৰু বাঁহেৰে নিৰ্মিত সৰু খাদ্য বিপনীখনক পৰম্পৰাগত অসমীয়া খাদ্য পৰিৱেশন কৰা শীততাপ নিয়ন্ত্ৰিত ৰেষ্টুৰেণ্টলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।

তেতিয়াৰ পৰা এই যাত্ৰাই এক উল্লেখযোগ্য ফলাফল দিছে। আখল ঘৰে ১০ লাখতকৈ অধিক প্লেট পৰিৱেশন কৰিছে, আনহাতে আজি এই ব্যৱসায়ে ২২টা পৰিয়ালক জীৱিকা প্ৰদান কৰিছে।

বৰুৱাৰ বাবে অৱশ্যে ৰেষ্টুৰেণ্টখনৰ সফলতা কেৱল সংখ্যাৰ বিষয় নহয়। ই দ্বিতীয় সুযোগ আৰু নিচা আৰু হতাশাৰ গভীৰতাৰ পৰা পুনৰ গঢ়ি তোলা জীৱনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।

পৰম্পৰাগত অসমীয়া খাদ্য পৰিৱেশনৰ বাবে খাদ্য বিপনীখনে সুনাম অৰ্জন কৰিছে, ইয়াৰ খাদ্য গ্ৰাহকৰ বাবে এক ডাঙৰ আকৰ্ষণ হৈ পৰিছে। বৰুৱাই এতিয়া ব্যৱসায়টো আৰু অধিক সম্প্ৰসাৰিত কৰাৰ আৰু অন্যান্য দিশ অন্বেষণৰ পৰিকল্পনা কৰিছে।

নিজৰ সংগ্ৰামৰ প্ৰতি পিছলৈ ঘূৰি চাই তেওঁ বিশ্বাস কৰে যে নিচাৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ শেষত ব্যক্তিৰ নিজৰ পৰিৱৰ্তনৰ সিদ্ধান্তৰ প্ৰয়োজন।

“এটা পৰ্যায়লৈকে নিচা ঠিকেই আছে। কিন্তু এদিন প্ৰতিজন ব্যক্তিয়ে ইয়াৰ বেয়া দিশবোৰ উপলব্ধি কৰে। তেতিয়াই ব্যক্তিজনে সিদ্ধান্ত ল’ব লাগে যে তেওঁ ইয়াক বন্ধ কৰিব নে অব্যাহত ৰাখিব,” মদ্যপানৰ নিচাৰ বিৰুদ্ধে যুঁজি থকা লোকসকলক দিয়া বাৰ্তাত বৰুৱাই কয়।

কিশোৰ অৱস্থাত মদৰ কবলত পৰা এজন ল’ৰাৰ পৰা ১০ লাখৰো অধিক খাদ্য পৰিৱেশন কৰা উদ্যোগলৈকে, ছানী বৰুৱাৰ কাহিনী শেষত সহনশীলতা, পুনৰুদ্ধাৰ আৰু মুক্তিৰ এক কাহিনী। ই এক সোঁৱৰণী যে আটাইতকৈ আন্ধাৰ অধ্যায়ৰ পিছতো নতুন আৰম্ভণি সম্ভৱ।