সাত বছৰত অনাথ, ২৮ বছৰত পদক: খেলো ইণ্ডিয়াত জিলিকিল গোলাঘাটৰ দেৱী

মল্লযুঁজাৰু দেৱী দৈমাৰীৰ দুখ-কষ্টৰ পৰা সফলতাৰ যাত্ৰা সংকল্প আৰু স্থিতিস্থাপকতাৰ এক উৎকৃষ্ট নিদৰ্শন। অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ ডিনেশ্বৰ গাঁৱৰ এই ২৮ বছৰীয়া যুৱতীগৰাকীয়ে মাত্ৰ সাত বছৰ বয়সতে পিতৃ-মাতৃক হেৰুৱাইছিল। তাৰ পিছত তেওঁ খুড়া-খুড়ীৰ লগত থাকিবলৈ লয়। অৰ্থনৈতিক সমস্যাৰ মাজতো তেওঁ নিজৰ প্ৰশিক্ষণ অব্যাহত ৰাখিবলৈ বিভিন্ন সৰু-সুৰা কামত (Odd jobs) নিয়োজিত হৈছিল।
তেওঁৰ পৰিশ্ৰম অথলে নগ’ল। ছত্তিশগড়ৰ অম্বিকাপুৰত অনুষ্ঠিত ‘খেলো ইণ্ডিয়া ট্ৰাইবেল গেমছ’ৰ মহিলাৰ ৬২ কেজি শাখাৰ মল্লযুঁজত তেওঁ ৰূপৰ পদক জয় কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
“এই পদকটো মোৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ ফল। মই ২০২২ চনত বোকাখাতৰ কাজিৰঙাৰ সমীপৰ খেলো ইণ্ডিয়া কেন্দ্ৰত মল্লযুঁজ আৰম্ভ কৰিছিলো। তাত প্ৰশিক্ষণ ল’বলৈ মোক ওচৰতে এটা কোঠা ভাড়া লৈ থাকিবলগীয়া হৈছিল, কিন্তু ১০০০ টকা ভাড়া দিবলৈ মোৰ হাতত পইচা নাছিল। সেয়েহে মই এবছৰৰ বাবে এটা পাৰ্ট-টাইম কামত সোমাইছিলোঁ,” দেৱীয়ে কয়।
“২০২২ চনত মই বোকাখাতৰ এখন ইজি বজাৰ (Easy Bazaar) দোকানত মাহিলি ২৫০০ টকা দৰমহাত কাম কৰিছিলোঁ। ২০২৩ চনত কাজিৰঙাৰ বন ভিলা ৰিজৰ্টত এটা কাম পালোঁ, য’ত মই মাহে প্ৰায় ৭০০০ টকা উপাৰ্জন কৰিছিলোঁ। তাত মই চুইমিং পুল চাফা কৰা কাম কৰিছিলোঁ।”
দিনটো কাম কৰাৰ পিছত তেওঁ সন্ধিয়া মাত্ৰ দুই ঘণ্টাৰ বাবেহে মল্লযুঁজৰ অনুশীলন কৰিব পাৰিছিল। “মই যি লাভ কৰিছোঁ, এই ৰূপৰ পদকটোকে ধৰি, সেয়া সেই প্ৰচেষ্টাৰে ফল। কিন্তু মই এতিয়াও সন্তুষ্ট নহওঁ। মই আৰু অধিক পৰিশ্ৰম কৰি সোণৰ পদক জিকিব বিচাৰোঁ,” তেওঁ লগতে কয়।
মল্লযুঁজত নামি পৰাৰ আগতে দেৱী পাৱাৰ লিফটিং আৰু আৰ্ম ৰেষ্টলিং (হাত যুঁজ)ৰ সৈতে জড়িত আছিল। ২০২২ চনত তেওঁ অসম দলৰ প্ৰশিক্ষক অনুপম নৰহক লগ পায়, যিয়ে তেওঁক এই খেলবিধৰ প্ৰতি আগ্ৰহী কৰি তোলে। প্ৰশিক্ষক নৰহে সোঁৱৰণ কৰে যে তেওঁ পোনপ্ৰথমে দেৱীক ২০২২ চনত বোকাখাতত অনুষ্ঠিত এখন আৰ্ম ৰেষ্টলিং প্ৰতিযোগিতাত লগ পাইছিল আৰু তেওঁক মল্লযুঁজলৈ আহিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল।
“তেওঁ কিছু চিন্তা কৰি মান্তি হ’ল। মই তেওঁক প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ ওচৰতে থাকিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিলোঁ, কিন্তু তেওঁ কৈছিল যে তেওঁ ভাড়া বহন কৰিব নোৱাৰে। তাৰ পিছত মই তেওঁক জিলা মল্লযুঁজ সন্থাৰ জৰিয়তে এটা কাম বিচাৰি দিলোঁ আৰু তেওঁৰ বাবে এখন চাইকেলৰ ব্যৱস্থা কৰি দিলোঁ। তেওঁ সেই চাইকেলখনেই কামলৈ যাবলৈ আৰু প্ৰশিক্ষণৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিছিল,” তেওঁ কয়।
প্ৰশিক্ষণ আৰম্ভ কৰা বছৰটোতে দেৱীয়ে বিশাখাপত্তনমত অনুষ্ঠিত ছিনিয়ৰ ষ্টেট চেম্পিয়নশ্বিপৰ বাবে যোগ্যতা অৰ্জন কৰে। দুবছৰৰ পিছত, ২০২৪ চনত তেওঁ সোণৰ পদক জয় কৰে।
২০২৫ চনত দেৱী বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয় আৰু তেওঁ জানিবলৈ দিয়ে যে তেওঁৰ স্বামী আৰু শাহু-শহুৰৰ সমৰ্থনে তেওঁৰ মনোবল আৰু বৃদ্ধি কৰিছে।
“মোৰ শহুৰৰ ঘৰৰ মানুহবোৰ বৰ সহায়ক আৰু মোৰ স্বামী, যিয়ে বেংগালুৰুত কাম কৰে, তেওঁ মোক অহৰহ পইচা পঠিয়াই সহায় কৰি থাকে যাতে মই কোনো অসুবিধাৰ সন্মুখীন নহওঁ,” তেওঁ কয়।