ভাৰতত ৬২% মুখৰ কৰ্কট ৰোগীৰ বাবে দায়ী ধঁপাত, গুটখা আৰু মদ

আপুনি জানেনে যে সামান্য পৰিমাণৰ মদ্যপানো স্বাস্থ্যৰ বাবে ক্ষতিকাৰক হ’ব পাৰে? মহাৰাষ্ট্ৰস্থিত চেণ্টাৰ ফৰ কেন্সাৰ এপিডেমিঅ’লজি আৰু হোমি ভাভা নেশ্যনেল ইনষ্টিটিউটৰ বিজ্ঞানীসকলৰ এক নতুন অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে দৈনিক মাত্ৰ ৯ গ্ৰাম মদ বা এটা মানক মদ্যপান কৰিলেও মুখৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা ৫০ শতাংশ বৃদ্ধি পাব পাৰে। আটাইতকৈ আচৰিত কথাটো হ’ল দেশীয় সুৰাই এই বিপদ আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে আৰু যদি ইয়াৰ লগত ধঁপাত, গুটখা খোৱাৰ অভ্যাস থাকে তেন্তে এই আশংকা আৰু অধিক বৃদ্ধি পায়। ব্ৰিটিছ মেডিকেল জাৰ্নেল (বিএমজে) গ্ল’বেল হেলথত প্ৰকাশিত এই অধ্যয়নৰ ফলাফলত দেখা গৈছে যে দেশত প্ৰতি দহজন মুখৰ কৰ্কট ৰোগৰ ভিতৰত ছয়জন অৰ্থাৎ ৬২ শতাংশ লোকৰ বাবে মদৰ লগতে ধঁপাত খোৱাৰ অভ্যাস দায়ী। অৰ্থাৎ মদ আৰু ধঁপাত একেলগে সেৱন কৰিলে ইয়াৰ সংযুক্ত প্ৰভাৱ বহুগুণে বেছি মাৰাত্মক হৈ পৰে। এই গৱেষণাৰ মতে, ভাৰতৰ ভিতৰতে মুখৰ কেন্সাৰ হৈছে দ্বিতীয় সৰ্বাধিক সাধাৰণ কৰ্কট ৰোগ। প্ৰতি বছৰে প্ৰায় ১ লাখ ৪৪ হাজাৰ নতুনকৈ এই ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ খবৰ পোৱা যায়। তদুপৰি এই ৰোগত প্ৰতি বছৰে দেশত ৮০ হাজাৰ লোকৰ প্ৰাণ হেৰুৱাইছে। অধ্যয়নত প্ৰকাশ পাইছে যে এই ৰোগে প্ৰধানকৈ বাকেল ম্যুকোছা (গাল আৰু ওঁঠৰ কোমল ভিতৰৰ স্তৰ)ক প্ৰভাৱিত কৰে। সত্যটো হ’ল আক্ৰান্তসকলৰ আধাতকৈও কম (প্ৰায় ৪৩ শতাংশ) পাঁচ বছৰ জীয়াই থাকে।

গৱেষকসকলৰ মতে, ভাৰতীয় পুৰুষৰ মাজত মুখৰ কৰ্কট ৰোগৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ ক্ৰমাগতভাৱে বৃদ্ধি পাইছে, আৰু এতিয়া এই হাৰ প্ৰতি এক লাখৰ ভিতৰত প্ৰায় ১৫ ত উপনীত হৈছে। এই অধ্যয়নত গৱেষকসকলে ২০১০ চনৰ পৰা ২০২১ চনৰ ভিতৰত সমগ্ৰ দেশৰ পাঁচটা কেন্দ্ৰত ১,৮০৩ জন কৰ্কট ৰোগী আৰু ১,৯০৩ জন সুস্থ ব্যক্তিৰ অধ্যয়ন কৰিছিল। অধ্যয়নৰ সময়ত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক তেওঁলোকৰ মদ্যপান আৰু ধঁপাতৰ অভ্যাসৰ বিষয়ে বিতংভাৱে সোধা হৈছিল, য’ত তেওঁলোকৰ সেৱাৰ দৈৰ্ঘ্য, কম্পাঙ্ক আৰু মদ্যপানৰ ধৰণৰ বিষয়েও সোধা হৈছিল। ইয়াৰ ভিতৰত আছিল বিয়েৰ, হুইস্কি, ভদকা, ৰাম, আৰু সোৱাদযুক্ত পানীয়কে ধৰি ১১টা ব্ৰেণ্ডেড সুৰা আৰু আপং,  দেশীয় সুৰা, আৰু মাহুৱাকে ধৰি প্ৰায় ৩০টা স্থানীয় সুৰা। অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক তেওঁলোকৰ ধঁপাত সেৱনৰ বিষয়েও সোধা হৈছিল। কৰ্কট ৰোগীৰ ভিতৰত ১০১৯ জনেই মদ্যপান নকৰা বুলি কোৱাৰ বিপৰীতে ১৪২০ জন সুস্থ ব্যক্তিয়ে মদ্যপান কৰা বুলি কয়। ৰোগীৰ মাজত মদ্যপান কৰা লোকৰ সংখ্যা ৭৮১ জন আৰু সুস্থ ব্যক্তিৰ মাজত ৪৮১ জন। ধঁপাত সেৱনৰ গড় সময়ো ৰোগীৰ মাজত বেছি আছিল, প্ৰায় ২১ বছৰ, যিটো সুস্থ ব্যক্তিৰ মাজত প্ৰায় ১৮ বছৰ আছিল। অধিকাংশ ৰোগী গ্ৰামাঞ্চলৰ আছিল আৰু লগতে দৈনিক অধিক পৰিমাণৰ সুৰা সেৱন কৰিছিল। গড় দৈনিক গ্ৰহণ কৰা হৈছিল প্ৰায় ৩৭ গ্ৰাম, আনহাতে সুস্থ ব্যক্তিৰ মাজত প্ৰায় ২৯ গ্ৰাম।এই অধ্যয়নৰ ফলাফলত দেখা গৈছে যে মদ্যপান কৰা লোকৰ মাজত মদ্যপান নকৰা লোকৰ তুলনাত মুখৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা ৬৮ শতাংশ বেছি। এই বিপদ ব্ৰেণ্ডেড সুৰা খোৱা লোকৰ মাজত ৭২ শতাংশ আৰু দেশীয় সুৰা খোৱা লোকৰ মাজত সৰ্বাধিক ৮৭ শতাংশ লৈ বৃদ্ধি পায়। আনকি দৈনিক দুগ্ৰামতকৈ কম বিয়েৰ সেৱনেও এই সম্ভাৱনা বৃদ্ধি কৰা দেখা গৈছে, আৰু মাত্ৰ ৯ গ্ৰাম মদ সেৱনে ৫০ শতাংশ বৃদ্ধি কৰে।

অধ্যয়নটোৱে দেখুৱাইছে যে ভাৰতত প্ৰায় ১১.৫ শতাংশ মুখৰ কেন্সাৰ  ৰোগী মদ্যপানৰ সৈতে প্ৰত্যক্ষভাৱে জড়িত। মেঘালয়, অসম, আৰু মধ্যপ্ৰদেশৰ দৰে ৰাজ্যত এই সংখ্যা ১৪ শতাংশ পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে।গৱেষকসকলৰ মতে, মদ আৰু ধঁপাতৰ একেলগে সেৱনে মুখৰ কৰ্কট ৰোগৰ সম্ভাৱনা চাৰিগুণতকৈও অধিক বৃদ্ধি কৰে। অনুমান কৰা হৈছে যে ভাৰতত বাকেল ম্যুকোছা কেন্সাৰৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে এই দুটা অভ্যাসৰ সংযুক্ত প্ৰভাৱৰ বাবেই হয়। গৱেষকসকলৰ মতে, এলক’হলত থকা ইথানলে মুখৰ ভিতৰৰ আৱৰণ দুৰ্বল কৰি তোলে, যাৰ ফলত ধঁপাতত থকা কেন্সাৰ সৃষ্টিকাৰী পদাৰ্থবোৰ সহজে শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। দেশীয় সুৰা,  আপং আদিত প্ৰায়ে মিথানল আৰু এচিটালডিহাইডৰ দৰে বিষাক্ত পদাৰ্থ থাকে, কিয়নো ইয়াৰ উৎপাদনৰ বেছিভাগেই তত্বাৱধান অবিহনে কৰা হয়। এই কাৰণেই এনে মদ্যপানে কেন্সাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা আৰু অধিক বৃদ্ধি কৰে। এই অধ্যয়নত ভাৰতত মদৰ নিয়মৰ জটিল প্ৰকৃতিৰ ওপৰতো আলোকপাত কৰা হৈছে। মদ কেনেকৈ উৎপাদন আৰু বিক্ৰী কৰিব পাৰি সেইটো নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ কৰ্তৃত্ব ৰাজ্য চৰকাৰৰ হাতত আছে। কিন্তু দেশীয় সুৰাৰ বজাৰখন প্ৰায় সম্পূৰ্ণ অনিয়ন্ত্ৰিত। মদ্যপানৰ পৰিমাণ কেতিয়াবা ৯০ শতাংশ পৰ্যন্ত হ’ব পাৰে, যিটো অত্যন্ত বিপদজনক হ’ব পাৰে। অৱশ্যে বিজ্ঞানীসকলেও স্পষ্ট কৰি দিছে যে কোনো পৰিমাণৰ মদ্যপান নিৰাপদ নহয়। তেওঁলোকে আশা কৰে যে মদ আৰু ধঁপাত পৰিহাৰ কৰিলে ভাৰতৰ পৰা মুখৰ কৰ্কট ৰোগ বহুলাংশে নাইকিয়া হ’ব পাৰে।